Honger. Van Dale omschrijft het als een hevige begeerte. Na een reeks wedstrijden zonder winnaar, kregen we honger. Honger naar overwinning en de drie punten. Geteisterd door blessures lukte het, om een team neer te zetten die deze oerinstinct zou moeten gaan bevredigen.

Ondanks dat Kocatepe de wedstrijd sterk begon kwam de thuisploeg snel op voorsprong door prima werk van Frenk. Hij zag Mario vrij voor het doel, die vroeg in de wedstrijd de bal in het net jankte.Lombardijen pakte het doelpunt goed op, verzwakte niet en ging verder waar het goed mee bezig was. Kort daarop stond Frenk op de 16-meter lijn en nam een duik in het gras wat een vrije trap opleverde op een prima plek. Of hij bij die duik hulp kreeg van de tegenstander, is tot op heden nog niet bekend. Sean stond te popelen deze te nemen en vlamde de bal langs de muur. Onderweg knalde de bal bovenop de reet van Rick die de bal van richting veranderde en de keeper op het verkeerde been zette. Het werd 2-0.
Later in de wedstrijd bleek de keeper, helaas voor hem, over alleen máár verkeerde benen te beschikken. Waar we hem zagen struikelen in zn eigen doel, dat terzijde.

Iets verder in de eerste helft kregen we, bijna op dezelfde plek wederom een vrije trap. Jeffrey zag hoe Sean vernietigend uithaalde bij de vorige vrije trap en dacht dat ook wel te kunnen. En dat klopte, de 3-0 was een feit! Dit keer zonder gebruik te maken van Rick zijn zadel.

In de eerste helft werd keeper Roel slechts een enkele keer getest. Hij raakte hiervan niet echt onder de indruk. Op een aantal onverwachte ballen na stond de verdediging en het middenveld goed. Lombardijen kon op zoek naar meer doelpunten. En alsof het nog niet genoeg was, kon ook Glenn Y. die een keer mee naar voren ging zijn schoen zetten tegen de bal, die het vierde doelpunt betekende. Met een goed gevoel eindigde hierbij de eerste helft.

Aangekomen in de tweede helft startte Kocatepe goed. De tegenpartij ging meer druk zetten en Lombardijen werd met succes naar achteren gedrukt. Enkele sterke individuele spelers bij de bezoekers zorgde voor gevaar. Ze kwamen dichterbij en kregen schietkansen van buiten de 16 meter. Halverwege de tweede helft lukte het de ploeg om een goal erin te frommelen. Met de gelijke spelen in ons achterhoofd werd het tijd weer iets terug te doen.

Vele kansen werden gemist die de eerste helft er wel in gingen. Aan de kant van het veld klonk in koor dan ook regelmatig de befaamde: "jaaaaaaahooooor"!
Een tiental minuten voor tijd wilde Glenn H. maar wat graag spelen en vertrouwde zijn knie toe, dit vol te houden. Na een prima actie van links zag hij Rick vrij staan die de kans in koele bloede afmaakte en de genadeslag toebracht.
Het werd een kwestie van beethouden, blijven voetballen tot het laatste signaal van de scheidsrechter klonk. Dit lukte!

Naast de drie punten mocht het tweede een mascotte verwelkomen. Bob bracht zijn metgezel 'Frenkie' mee die zich prima vermaakte.
Hij maakte snel vrienden bij jong en oud. Het werd duidelijk dat hij erbij hoort want deze lobbes hebben we zelfs wat keilen zien wegslobberen.
 
Na deze welverdiende drie punten was de honger gestild, voorlopig.
Maar nu kregen we dorst, verschrikkelijke dorst.