Vandaag 12/11/11 staat de wedstrijd tegen koploper Rozenburg op het programma, van oudsher een lastige tegenstander.
Zeker voor onze nr. 14, die het in de vorige editie na een tweetal minuten voor gezien moest houden na een ongelukkige botsing met de tegenstander.

Maar dit keer staat VE2 er anders voor dan de afgelopen pakweg 50 jaar!!
Hoewel er vroeg in het seizoen al tal van geblesseerden en afwezigen zijn, draait het team lekker. Er wordt lekker rond getikt en iedereen knokt voor elke meter.
Want na zes wedstrijden is er pas twee keer verloren, drie keer gelijk gespeeld en één keer gewonnen. Je zou haast gaan denken dat we in een flow zitten, want daar waar we vorig jaar de wedstrijden verloren, pakken we nu de punten. Het is zelfs zo dat de tegenstanders het onbegrijpelijk vinden dat wij de SVL VE2 in hun ogen zo laag geklasseerd staat.

En hoewel de transfer periode al enige tijd gesloten is heeft onze wedstrijdsecretaris toch nog een mogelijke versterking aan kunnen trekken, iemand die het niveau van VE1 ontstegen was en op zoek was naar een nieuwe uitdaging. En omdat wij altijd wel een vaste wissel kunnen gebruiken, werd Roger Suisse dus met open armen ontvangen.

Zoals gezegd hebben we al een aardige reeks neer gezet met als klapstuk de zwaar bevochten, gewonnen uitwedstrijd tegen het altijd gezellige Oude Maas.

Rozenburg is echter altijd lastig, maar VE2 begon goed en met degelijk spel verrassende positiewisselingen werd keer op keer de aanval gezocht. Kennelijk hadden onze gasten hier niet op gerekend, ze konden duidelijk hun spelletje niet spelen wat zich uitte in commentaar op elkaar en op de scheidsrechter. VE2 bleef onverstoorbaar doorgaan en een doelpunt kon en mocht niet uitblijven.  Na weer een onnavolgbare actie van onze aanvalslinie werd door ‘gelukkig’ goed afspelen van Ed V op Ed K de verdiende 1-0 op het scorebord gezet. Rozenburg was nu helemaal het spoor bijster, echter zijn wij nog niet zover dat wij daar van konden profiteren. Met deze stand gingen we dan enigszins moe maar voldaan genieten van een lekkere kouwe klets, maar uiteraard had Jaap ook voor thee gezorgd.

Na wat positief gebrabbel waren we gereed om de punten veilig te stellen, iets wat Rozenburg ongetwijfeld ook in gedachten had. Maar zij waren echter niet voorbereid op onze nr. 14, die eindelijk eens liet zien wat hij in zijn mars heeft, want waar hij in de eerste helft gewoon meedeed met de rest, steeg hij in de tweede helft boven zichzelf uit.
Want uit de eerste de beste aanval na rust ( lees 1minuut ) soleerde hij vanaf de middellijn richting het doel, Ed V was zo goed als hij kon mee gestrompeld als afleider maar nr. 14 liet zich niet afleiden en schoof de bal beheerst langs de verbouwereerde keeper de 2-0 binnen.

Niet veel later werd nr. 14 na een uitstekende pass  weer op de keeper afgestuurd, nu waren er echter 2 man van Rozenburg meegelopen om hem af te stoppen wat zij dan ook letterlijk deden ( in het strafschopgebied ) waardoor scheidsrechter Luinge niets anders kon doen dan een strafschop geven. Dit resulteerde weer in scheldkanonnades richting Luinge en de rest van VE2, Ed K liet zich niet van de wijs brengen en schoot de pingel er onberispelijk in, 3-0.

Nu was Rozenburg het zat en zocht een zondebok op, je raad het waarschijnlijk al, nr.14, die tal van harde en onbesuisde overtredingen moest ondergaan.

VE 2 probeerde hierna nog steeds te blijven voetballen maar langzaam aan vloeiden de krachten weg en moesten/ gingen steeds verder achteruit voetballen waardoor onze gasten er weer geloof in kregen en zelfs nog 2x wisten te scoren. Toch was dit niet genoeg want na de kortste minuut allertijden floot Luinge af en was de tweede zege op rij een feit.

In de kleedkamer werd nog tot in de late uurtjes de overwinning gevierd als was het kampioenschap.

Toch zou ik nog wel een kleine kanttekening plaatsen, dit doet ik echter niet, want ik wil deze ‘flow’ niet doorbreken.

Tot slot eindig met een gezegde die nogal eens gebruikt wordt in deze tak van sport, mede tot stand gekomen na enkele uitspraken van een geblesseerde speler langs de lijn en van spelers op het gastenboek.

NEVER CHANGE A WINNING TEAM.

Geschreven door het oog van de aanvoerder