De competitiestart moesten we het stellen zonder Wout en Henk die door trieste familieomstandigheden helaas niet aanwezig konden zijn. Mannen sterkte! De wedstrijd tegen Lombardijen is iets waar we altijd naar uitkijken. Lekker ballen en na afloop slap OH-en. Na een gedegen tactische voorbespreking (de opstelling werd op het veld nog even doorgenomen) starten we als een raket. De ene na de andere vloeiende aanval werd op de groene mat gelegd en de mannen van Lombardijen wisten niet waar ze het zoeken moesten. De bal ging goed rond en binnen 20 minuten stonden we op een comfortabele 3-0 voorsprong. Glenn (2x) en Jerry wisten goed uitgespeelde aanvallen om te zetten in doelpunten. Wat er hierna gebeurde zal altijd een raadsel blijven maar het uitvallen van onze verdedigende terriër Dick was een keerpunt in de wedstrijd. Plotseling kregen de lepe aanvallers van Lombardijen net te veel ruimte en dat resulteerde in 2 bekeken goals, waarmee de spanning geheel terug was in de wedstrijd. Waar zij aan weinig kansen genoeg hadden om te scoren lukte dat bij ons niet meer. Hun keepertje was ondanks kniebandages, tape en rugblessures opeens niet meer te kloppen en hij wist onze spitsen keer op keer van scoren af te houden. Als daarnaast ook onze luchtmacht, toch altijd goed voor doelpuntje per wedstrijd, het vizier aan het begin van de competitie nog niet helemaal op scherp heeft staan dan wordt het erg lastig om de voorsprong uit te breiden. Vlak na rust counterde Lombardijen keurig naar 3-3 en daarna was het Corand die ons met een schitterende redding nog (even) kon redden. We bleven op zoek naar een voorsprong maar werden weer professioneel weggecounterd en kwamen zelfs op achterstand. Hierna heeft onze oudste (onder het toeziend oog van zijn kleinzoon, waar hij uit schuldgevoel maar snel vertelde dat opa dat anders NOOIT zo doet) ons een lesje in slimme overtredingen rond de middenlijn voorschotelde, waardoor een grotere achterstand uitbleef. Onze grote kale leider besloot maar tot een tactische wissel om hem voor erger te behoeden. Uiteindelijk hebben onze niet aflatende pogingen om er toch nog een puntje uit te slepen geresulteerd in een verdiende gelijkmaker in de slotseconde. Een van de vele scherpe corners van invaller Mark werd toch nog omgezet in de verdiende gelijkmaker (sorry Ed, ik hoop dat je er niet te lang van wakker hebt gelegen). Volgende week Rozenburg uit. Met dezelfde inzet en iets meer geluk met de afwerking zouden we daar de punten kunnen pakken.