Lombardijen V1 - Hermandad V1 7-3 (rust 4-1)
==============================================
De wedstrijd tegen Hermandad deed herinneringen oproepen van onze XerxesDZB tijd, waarin we vele 2e plaatsen behaalden, en eindelijk een keer het kampioenschap leken te gaan behalen. De laatste wedstrijd van het seizoen was Hermandad-DZB Zevenkamp, die we begonnen met 1 punt voorsprong, en bij een gelijkspel kampioen zouden worden. Maar uiteindelijk werden we voor de 5e keer tweede, een 4-3 nederlaag zorgde ervoor, dat Hermandad kampioen werd, na een thriller, waarin Jean 3x scoorde, Alex de paal raakte vlak voor tijd, en ons een zuivere strafschop werd onthouden in de laatste minuut.
Een schrale troost was de seizoensafsluiting in Zevenkamp, waar wij een enorme bokaal kregen uitgereikt, de "net niet" wisselbokaal.....
Nu, vele jaren na dato, kwamen de oud gedienden van de Hermandad weer op bezoek, een kans op een kleine revanche.
Het werd uiteindelijk de wedstrijd van Opa, die de wedstrijd van Sparta tegen Almere City FC goed bekeken had, met het debuut van Voskamp bij Sparta.
In de openingsfase van de wedstrijd zag het er niet naar uit, dat we uiteindelijk een ruime zege zouden boeken, daar Hermandad sterk begon, ons zwaar onder druk zette en ook terecht op een 0-1 voorsprong kwam.
Maar dan de aftrap na deze goal, Opa wilde vanaf de aftrap op de goal schieten, "nee, niet doen, die onzin", maar hij deed het toch. Vangbal voor de keeper, nee, de blunder van de zaterdag, de bal was heet en glad, en ging er toch in, 1-1.
Dit maakte onze tegenstander flink van slag, want in het vervolg was Lombardijen gevaarlijker in de aanval, of eigenlijk onze Opa, die met een hakje achter het standbeen langs na een goede voorzet van Henk vB, de 2-1 maakte, en vervolgens 3-1 (met een buitenspelluchtje) en ook nog de 4-1 op slag van rust.
Wedstrijd in de knip, Opa werd in rust gewisseld (net als Voskamp werd gewisseld wegens teveel scoren).
De tweede helft kwam Hermandad even terug, maar Henk vB en Ros scoorden ook, en stond het 6-3.
Romeo viel om, kwam (bijna) niet meer overeind, dus Opa terug in het veld. "nee, ik kan niet meer lopen", maar geef een bal diep, en alle pijntjes zijn weg, en 7-3 lag erin, waarna de scheids het genoeg vond, en een einde maakte aan de wedstrijd.
Wel, 2 gewonnen, eens kijken of we bovenin mee blijven doen, of dat de klad er weer in komt, we zien wel.
Volgende wedstrijd de Zwervers, die hopelijk nu wel een veteranenteam opstellen.