Het vijfde had het wederom moeilijk in de eerste helft: er werd weinig gecreëerd en wat er ontstond aan kansen, werd niet zorgvuldig afgerond of ging jammerlijk naast. De geel/zwarten wisten in de vorm van meerdere spelers vuur te nemen op het doel (Richard faalde oog in oog met de keeper, Dennis kopte net naast uit een goede vrije trap van Jasper en andere schoten vlogen aan alle kanten het doel voorbij). Aan de andere kant hield Matthew met zo nu en dan “Jones-achtige” reacties zijn doel goed schoon.  Wederom dus 0-0 bij rust. 

In de tweede helft bracht de tegenstander wat extra spelers (van het derde) in het veld, hierdoor begon Zinkwegse Boys wat dreigender aan de tweede helft, maar was het toch Lombardijen wat op voorsprong kwam: Patrick kapte zijn directe tegenstander uit en plaatste de bal met zijn linker (!) voet knap in de verre kruising. Een volle ontlading in de vorm van een oerbrul ten gevolge. 

Zinkweg leek hierop meer druk naar voren te gaan zetten en de drinkpauze kwam Lombardijen dan ook goed uit. Met waarschijnlijk meer ruimte achter de verdediging, werd besloten om Patrick te vervangen voor Colin en om het achterin met vijf dicht te metselen. Dit sorteerde direct effect: Colin kreeg een hoge bal links op de hoek van het strafschopgebied en nam de bal onverbiddelijk op de slof (van Richard), deze verdween in de verre hoek: 2-0. 

Colin nam daarna met zijn gouden linkerpootje het heft in handen en breidde de score uit naar 4-0. Het slotakkoord was voor Jasper die een door Richard gewonnen strafschop verzilverde. 

Een gouden begin voor de mannen met 6 punten uit 2 wedstrijden, met 8 doelpunten voor en 0 tegen. 

Daarnaast nog hulde voor de tegenstander, die gewillig mee werkte aan een minuut stilte ter nagedachtenis aan de plotseling overleden vader van Patrick. Bedankt mannen!